MONITOR:  Bivšoj ministarki prosvjete Vesni Bratić ukinut je pritvor nakon protesta dijela partija na  vlasti, i zahtjeva predsjednika države da mu se hitno dostavi predlog za njeno pomilovanje. Šta je sve pokazao slučaj Vesne Bratić?

BOJOVIĆ: Slučaj Vesne Bratić je pokazao o kakvom se slučaju radi kada je u pitanju aktuelna populistička, agenturna i harlekinska vlast. Podsjetio bih na nervozne i prijeteće reakcije prema pravosudnim organima koje su ne tako davno u nacionalnom parlamentu uputili Vučićevi vazali Mandić i Knežević u strahu od epiloga pred Apelacionim sudom u predmetu “državni udar”. Pokazalo se da su prijetnje ovih provincijalnih velikosrpskih restlova bile učinkovite jer se sudsko vijeće blagodarno odnijelo prema svim optuženima pri čemu je odbačena optužnica iza koje je jednako stajao i bivši i sadašnji Specijalni državni tužilac.

Tako da se “agonija” Vesne Bratić, inače upadljivo nekvalifikovane za bilo kakvu političku funkciju, pretvorila u apologetiku jedne vlasti koja je od Crne Gore napravila diletantsko, neočetničko, klero-primitivno i demagoško ruglo. U tome je zdušno učestvovao i predsjednik države koji je postao ekspert u zalaganju za pogrešne inicijative, politikantske tlapnje i besplodni aktivizam. Istovremeno, pokazalo se da pravosuđe liči na raštimovani klavir u kojem tužilaštvo nastupi samopouzdano a završi kao student na propalom ispitu, dok se sudije nikako ne mogu dogovoriti ni oko unisone prakse, a tek što reći o njima kada u svim krivičnim predmetima sa političkom težinom postupaju kontradiktorno, neuvjerljivo, konfuzno ili bojažljivo. Time je i slučaj bivše ministarke, koja je upravljala sa ministarstvom koje je ličilo na psihodeličnu smješu, postao još jedna potvrda da je u Crnoj Gori vladavina zakona zabava za naivne građane i raspostranjene birače poslovično skromne pameti.

MONITOR: Umiješao se i mitropolit Joanikije i pružio javnu podršku Bratić „nemajući namjeru da se miješa u pravosudni postupak“. Koja je  mitropolitova namjera?

BOJOVIĆ:Bilo je očekivano da sekundarni eparh srpske crkve javno stane iza bivše ministarke u čijem postavljenju su i učestvovali dok je ona nesebično pokazivala naklonost prema ovoj  parapolitičkoj i nacionalističkoj vjerskoj zajednici. Mitropolitova namjera je bila da se izvrši pritisak na malokrvno i bogobojažljivo crnogorsko pravosuđe.

Kao što se vidjelo, pritisak je dao rezultate i Vesna Bratić sada može da skrušeno i nedugo meditira u svom stanu prije nego što je Joanikije obavijesti da ne brine jer od tužilačkog progona neće biti ništa. To sve upućuje i na realnu mogućnost da se u perspektivina mjesto sudija postave npr. protojereji-stavrofori koji bi sa svojim “raskošnim pravnim znanjem” i vještom primjenom dogmatike “podstakli” razvoj pravne države u Crnoj Gori.

MONITOR: Hapšenja, pa i bivše ministarke, uslijedila su nakon bjekstva Miloša Medenice i tužiteljice Lidije Mitrović. Šta ta bjekstva govore o postojećem sistemu?

BOJOVIĆ:Bjekstva su samo refleksija bjekstva od iole normalne države i podnošljivog društva. U državi u kojoj  se institucije raspadaju po svim šavovima logično je da bjekstva postanu pravilo a ne izuzeci. Zato je humoreskno slušati predstavnike ove otužne vlasti kada se prepiru oko toga da li je kriva policija ili sud zbog toga što su Medenica i Mitrovićka pokazali da je sistem šupalj kao švajcarski sir. I ovi slučajevi su potvrdili da je Crnoj Gori potrebna nova vlast, ni nalik starom režimu, ni približna ovome režimu.

MONITOR: Iz GI 21. maj saopšteno je da „vlast koja je deklarativno proevropska a u praksi liči na halucinogenu tribalnu grupu, mora da ode“. Istovremeno ste kazali da za vlast protiv sebe ima bezvrijednu parlamentarnu opoziciju. Šta onda ostaje?

BOJOVIĆ:U onome što je formalna politika malo toga bi ostalo. Od kako je rashodovani DPS smijenjen sa vlasti javnost može da uživa u igrokazu između bezvrijedne vlasti i bezvrijedne opozicije. Naravno, to ne znači da će biračko tijelo, tradicionalno poznato po “vrijednostima”, smoći snage i ostati kući na dan izbora. Naprotiv, većina registrovanih birača će uzorno izaći na birališta i što iz koristoljubivih, što iz klero-nacionalističkih, što iz oportunističkih, što iz niza manje ili više neutemeljenih razloga,i uredno će podržati parlamentarne partije koje svakodnevno razaraju ovu državu i devastiraju ovo društvo.

Tražiti među etabliranim strankama nosioce reformatorskih promjena, borce protiv brojnih devijacija ili političke grupe posvećene znanju i preispitivanju, mogu samo lakovjerni ili priglupi birači. Još je mučnije kada vidimo kakve ličnosti kobajagi upravljaju ovom zlosrećnom državom ili kakve ličnosti glume opoziciju dok se “suprostavljaju” ovoj besprimjernoj vlasti.

Mislim da je to malo građana što je politički upotrebljivo a pritom ima dara, energičnosti i odlučnosti izvan aktuelne političke klase osim irelevantnih izuzetaka. Riječ je o multigeneracijskim pojedincima ili nestranačkim grupama iz civilnog društva koji kritički misle i djeluju i javno su prisutni kao posljednji znak da Crna Gora još nije potonula i pretvorila se u rasparčanu deponiju koja pluta prema Briselu. Ukoliko se taj dio crnogorskog društva ne integriše i politički ne okupi na građanskoj, prozapadnoj, reformatorskoj, antipartitokratskoj, sekularnoj i antifašističkoj platformi budućnost nije obećavajuća.

MONITOR: Protesti u Botunu opet počinju.  Slučaj, sa očiglednim zakulisnim političkim radnjama, rezultirao je izlaskom Milana Kneževića, odnosno ministara DNP, iz Vlade, dok se formalni razlaz njega i Andrije Mandića ipak još nije desio. Šta se dešava u „srpskom svetu“?

BOJOVIĆ:“Srpski svet” je novokomponovana i odvratna refleksija zločinačke velikosrpske ideologije koja više od sto godina satire Srbiju i zemlje oko Srbije. Crnogorsko iskustvo sa tradicionalnim i noveliranim konceptom “srpskog sveta” je posebno poražavajuće i to je jedan od glavnih razloga zbog čega i savremena Crna Gora tapka u mjestu ili se vuče kao puž prema Briselu. Ne postoji politička ideja koja je više zla nanijela Crnoj Gori od tzv. srpstva. Tako da je i danas kao i nekada od presudne važnosti da domaća posluga koja je nakačena na “srpski svet” bude politički i društveno marginalizovana.

Crnu Goru nije moguće graditi kao građansko društvo i državu u kojoj suverenost pripada građaninu dok se ne poraze ideje etničkih nacionalizama, preduzetničkih nacionalistai klerikalnih stupidarija, što primarno uključuje trajno odstranjenje velikosrpskih političkih grupa iz vlasti i dovođenje SPC u okvire sekularne države. To podrazumijeva da se, osim providnog Kneževićevog koprcanja oko vlasti, prevashodno eliminiše Mandić i njegova vazalna stranka dok trenutno glume trampovce i briselske lojaliste. To što je Mandić kao svaki crnogorski velikosrbin spreman da kalkuliše sa Vučićevim padom, istovremeno se grleći sa kleptokratom iz prekodrinskog rukavca srpskog sveta, pokazuje samo da je “srpski svet” unutar Crne Gore jednako mizeran kao i izvan nje. Tako da se u “srpskom svetu” ne dešava ništa što se nije i ranije dešavalo a što je slika destruktivne politike koja je specijalizovana za razaranje, lopovluk, zločine,  podvale i pritvorne igrokaze. Poraz “srpskog sveta” u Crnoj Gori je uslov za emancipaciju i napredak Crne Gore. To je ujedno i put u oslobođenje građana koji se osjećaju Srbima od ideologije koja od njih pravi tragične alatke u rukama najgorih i najmračnijih političkih i vjerskih lidera kao i stranačkih i kriminalnih formacija sa sjedištem u Beogradu.

MONITOR: Hoće li Crna Gora, u ključnoj godini za ulazak u EU, u kojoj treba isporučiti rezultate, uspjeti u ovakvim domaćim i regionalnim prilikama da tamo i stigne?

BOJOVIĆ: Kada bi sve zavisilo do ove vlasti i od ovog društva Crna Gora bi ostala pred vratima Brisela. Paradiranje premijera Spajića i PES-a proevropskom retorikom i podatkom da smo zatvorili 13 od 33 poglavlja je smijurija ako znamo da se sistem raspada, institucije pokazuju spektakularnu nefunkcionalnost, dok srpske i ruske obavještajne službe uz sentimentalnu podršku Joanikija i Metodija komotno rade na političkoj i pravnoj nestabilnosti, širenju etničkog federalizma i pojačanoj proizvodnji “srpskog sveta”.

Uostalom, ovo je država u kojoj već dva mjeseca niko ne može registrovati privredno društvo niti preduzetničku djelatnostniti institucionalizovati bilo koji investicioni ugovor dok paralelno slušamo razne bedastoće iz “proevropskih” vladajućih krugova. Tako da su dvije stvari već sada sigurne. Prva je da ova vlada neće uvesti Crnu Goru u EU, druga je da će Brisel učiniti sve što je do njega da naredna vlada bude ona koja će potpisati adopciju Crne Gore u EU.

MONITOR: Koji su sve izazovi i hoće li se umnožavati?

BOJOVIĆ: Izazove možemo nabrajati po principu geometrijske progresije. Izazov je što Crna Gora ima ovakvu vladu, izazov je što je zapljuskuje “srpski svet”, izazov su provincijalni nacionalizmi, izazov je što ima ovakvu opoziciju, izazov je crkva kojom se na taster upravlja iz Beograda, izazov je manjak građana koji su dostojni bolje države i prosperitetnijeg društva, izazov je što institucije liče na neuređene sanatorijume, izazov i inspiracija je svaka odlučna i reformatorska misao i radikalna politička akcija koja bi krenula da čisti crnogorske “augijeve štale”.

MONITOR: Šta je rješenje?

BOJOVIĆ: Rješenje nije u ćutanju, kafanskim tlapnjama, oportunizmu i ličnom konformizmu. Rješenje je u multigeneracijskom političkom angažovanju najboljih, najpametnijih, najodlučnijih  i najstručnijih u Crnoj Gori. U suprotnom, spremite se da dugoročno trpite vladavinu gorih i najgorih, prosječnih i tupavih, varalica i lopova, kriminalaca i prevaranata, popova i agenturnih robova. I da uživate u teroru pokvarene političke klase i niza skandaloznih lidera koji su tipičan proizvod kapitalističkog konzumerizma.